Sevme Sanatı

"Seviyorum" demek kolaydır. Herkes herkesi sevdiğini söyleyebilir. Ancak sadece sözde kalan bir sevgiye Sevgi diyebilir miyiz? Bir çiçeği sevdiğini söyleyen kişi, onu her gün suluyorsa sözlerinde samimi demektir. Aksi halde söylenmiş olan "ben çiçekleri seviyorum" cümlesi bir yalandan ibarettir. 

Erich Fromm Sevme Sanatı kitabında şöyle der;

"Çiçekleri sevdiğini söyleyen bir kadının çiçekleri sulamayı unuttuğunu görürsek, onun çiçekleri sevdiğine inanmayız. Sevgi, sevdiğimiz şeylerin büyümesi ve yaşaması için gösterdiğimiz etkin ilgidir. Bu etkin ilginin bulunmadığı yerde sevgi de yoktur. 

Sevgi; ilgiyi, emek vermeyi ve çabalamayı gerektirir. Sevdiğini söyleyen dil ile sevgisi için hareket eden el birleşmediği sürece orada sevgi değil sadece ses vardır. Seven kişi, sevdiğini ihmal etmez. Çünkü sadece seni seviyorum demek yetmez."

Sevgi; ilgidir, dikkattir, sürekliliktir. Birinin ruhunun solmaması için gösterilen çabadır. Sessiz bir mesajdır, bazen " buradayım, seni görüyorum, seni duyuyorum" demektir. Sevgi sadece yanında olmak değil, yanında durabilmektir. Zor günlerde kaçmamak, anlaşılmadığında bile anlamaya çalışmaktır. Sevgi emektir. Sevgi ilgilenmeye gerektirir. Ve sevgi ancak eylemle birleştiğinde gerçektir.