Savunma mekanizmaları: İlkel İdealizasyon ve Değersizleştirme...

İdealizasyon çocukluk döneminde ebeveynin idealize edilmesi ve ebeveynin her şeyi yapabilen kişi olarak bilinmesi ile başlayan bir mekanizmadır. Buna istinaden çocukların annelerini babalarını süper insan gibi görme eğilimleri olur. Güvendiğimiz, bağlandığımız ve sevdiğimiz insanları bir ölçüde idealize etmek normaldir. Ancak idealize etme savunması fazla olduğunda patolojiye işaret edecektir. “…kişi ne kadar bağımlıysa veya bağımlı hissediyorsa, idealize etme eğilimi de o kadar güçlüdür…” 

Bağımlı kişilerin idealizasyonu daha çok kullandığı günlük yaşamda bile görmek mümkündür. İdealizasyon özellikle narsisizm gibi kişilik yapılanmalarında bireyin kendisini en iyi yapma çabası ile kendini göstermektedir.

 İdelizasyonla ilişkili bir diğer savunma mekanizması değersizleştirmedir. “ Bir nesne ne kadar çok idealize edilirse sonunda maruz kalacağı değersizleştirmede o kadar derin olacaktır”. Bir süre sonra idealize edilen kişi yerin dibine sokularak değersizleştirilebilir. İşte bu mekanizmaların patolojik düzeyde kullanılması kişinin ilişkilerini bozacaktır.