Savunma mekanizmaları: Bölünme & Dissosiasyon...

Bölme savunması, aynı nesne tarafından ulaştırılan olumlu ve olumsuz davranışların birbirinden ayrıştırılarak sanki bunların tek bir kişiden geliyor gibi değil, iki farklı kişi tarafından yapıldığı şeklinde düşünülmesidir. 

Bebek için düşünürsek bakım veren annesini iyi ve kötü olarak ayırması ve iki anne olarak yorumlamasını ifade eder. Çocuk büyüdükçe bölme mekanizması rahatlar ve iyi ve kötünün bir bütün içinde yer alabileceğini kavramaya başlar.

Ancak bazı kişilerde bu doğal gelişim süreci oluşamaz. Bu durumda bölme savunmasını öyle yoğun kullanır ki kişi borderline özellikler gösterir.

Dissosiasyon, travma sonucunda kişinin verebileceği doğal bir tepki olarak yorumlanmaktadır. Kişinin bulunduğu durumdan ve hatta bedeninden çıkıp ayrılma hissiyle tanımlanan olaydan uzaklaşma için kullanılan savunma mekanizması olarak tanımlanabilir. 

Dissosiye olan kişi gerçeklikten uzaklaşmıştır. Bu bakımdan bakıldığında psikotik bir süreç olduğu da düşünülebilir. Dissosiasyonun travma gibi beklenmedik olaylar karşısında verilen tepki olduğu durumlar doğal kabul edilir. Çünkü bu durum, olağan olmayan bir duruma verilen olağan tepkidir aslında. 

Ancak kişi dissosiasyonu travma dışında da kullanmaya başladıysa ciddi bir psikopatolojiye işaret edecektir.